O metodzie
Na czym polega?
Integracja sensoryczna to proces, dzięki któremu mózg odbiera, segreguje i interpretuje bodźce ze wszystkich zmysłów oraz integruje je z wcześniejszymi doświadczeniami, tworząc adekwatną reakcję adaptacyjną. Koncepcję opracowała w połowie XX wieku amerykańska psycholog i terapeutka zajęciowa Anna Jean Ayres. Zaburzenia tego procesu mogą utrudniać codzienne funkcjonowanie, naukę i zachowanie dziecka, dlatego celem terapii jest usprawnienie organizacji bodźców zmysłowych w ośrodkowym układzie nerwowym.
Jak wygląda praca?
Terapię poprzedza diagnoza prowadzona przez przeszkolonego terapeutę SI, obejmująca wywiad oraz obserwację i próby kliniczne. Zajęcia mają formę ukierunkowanej, kontrolowanej zabawy wykorzystującej sprzęt taki jak huśtawki, hamaki, deskorolki czy piłki, dobrany indywidualnie do potrzeb dziecka, tak aby stanowił odpowiednie wyzwanie sensoryczne i jednocześnie kończył się sukcesem uczestnika.
Dla kogo?
Terapia SI jest kierowana przede wszystkim do dzieci wykazujących trudności w przetwarzaniu bodźców zmysłowych, problemy z koordynacją ruchową, równowagą, napięciem mięśniowym lub zachowaniem. Decyzję o jej zasadności powinien poprzedzać wywiad i diagnoza specjalisty; metoda nie jest uznawana za udowodnioną naukowo formę terapii wszystkich zaburzeń rozwojowych, a jej stosowanie powinno być indywidualnie uzasadnione.
