O metodzie
Czym jest metoda PNF?
Metoda PNF (ang. Proprioceptive Neuromuscular Facilitation – proprioceptywne nerwowo-mięśniowe torowanie ruchu) to koncepcja kinezyterapii stosowana w fizjoterapii, opracowana w 1946 roku przez neurofizjologa dr. Hermana Kabata oraz fizjoterapeutkę Margaret Knott.
Metoda wykorzystuje stymulację receptorów czucia głębokiego (propriocepcji) oraz złożone, trójpłaszczyznowe, diagonalne wzorce ruchowe zbliżone do ruchów wykonywanych naturalnie w życiu codziennym. Celem jest ułatwienie aktywności nerwowo-mięśniowej i odtworzenie lub poprawa zaburzonych funkcji ruchowych.
Zastosowanie
PNF wykorzystuje się m.in. u pacjentów po udarach i urazach układu nerwowego, z chorobami neurologicznymi, po operacjach ortopedycznych i złamaniach oraz w wybranych zaburzeniach oddychania i połykania. Dobór technik należy do przeszkolonego fizjoterapeuty.
Co mówi wiedza naukowa?
PNF ma długoletnią pozycję w fizjoterapii i częściowe potwierdzenie w badaniach klinicznych. Przeglądy wskazują jednak, że jakość dowodów dla poszczególnych technik jest zróżnicowana, a ćwiczenia powinny być łączone z treningiem konkretnych czynności funkcjonalnych.
