Indywidualna rehabilitacja neurologiczna
Rehabilitacja dzieci z problemami neurologicznymi
W rehabilitacji neurologicznej nie pracujemy wyłącznie nad pojedynczym ruchem. Punktem wyjścia są potrzeby dziecka i rodziny: wygodne siedzenie, zmiana pozycji, chodzenie, używanie rąk, samoobsługa, udział w zabawie i większa samodzielność w codziennym życiu.
Dla kogo jest ta forma rehabilitacji?
To oddzielna ścieżka dla rodzin dzieci w różnym wieku — z rozpoznaniem neurologicznym, genetycznym, nerwowo-mięśniowym albo istotnymi trudnościami neuroruchowymi. Przykładowe sytuacje, w których może być rozważana rehabilitacja:
- Mózgowe porażenie dziecięce
- Zaburzenia napięcia mięśniowego
- Opóźnienie rozwoju ruchowego
- Asymetria lub trudność w używaniu jednej strony ciała
- Wady rozwojowe ośrodkowego układu nerwowego
- Choroby nerwowo-mięśniowe
- Zespoły genetyczne
- Problemy z równowagą i koordynacją
- Trudności z samodzielnym siedzeniem, staniem lub chodzeniem
- Trudności w wykonywaniu codziennych czynności
Rozpoznawanie wymienionych chorób należy do lekarza. W Akademii Ruchu oceniamy funkcjonowanie dziecka i dobieramy postępowanie fizjoterapeutyczne, uwzględniając dokumentację oraz zalecenia zespołu prowadzącego.
Z jakimi trudnościami pracujemy?
Oceniamy, jak trudności wpływają na aktywność, komfort i codzienne życie dziecka. Zakres pracy zależy od jego możliwości i potrzeb rodziny, nie wyłącznie od rozpoznania.
Kontrola głowy i tułowia
Dziecko może mieć trudność z utrzymaniem stabilnej pozycji, siedzeniem, zmianą ułożenia albo używaniem rąk podczas siedzenia.
Napięcie mięśniowe
Może występować zwiększona sztywność, obniżone napięcie, zmienne napięcie albo trudność w płynnym rozpoczęciu i kontrolowaniu ruchu. Fizjoterapeuta ocenia napięcie w kontekście funkcji; nie zastępuje to lekarskiego rozpoznania rodzaju zaburzenia neurologicznego.
Asymetria i osłabienie jednej strony
Trudności mogą dotyczyć podporu, sięgania, chwytania, stania lub chodzenia z równomiernym wykorzystaniem obu stron ciała.
Równowaga i koordynacja
Dziecko może potrzebować wsparcia podczas siedzenia, stania, chodzenia, zmiany kierunku lub wykonywania sekwencji ruchowych.
Nauka przemieszczania się
Cele mogą obejmować obracanie, siadanie, przechodzenie między pozycjami, pełzanie, czworakowanie, wstawanie, chodzenie albo bezpieczne korzystanie z pomocy ortopedycznych zaleconych przez lekarza.
Funkcja ręki
Trudności mogą obejmować podporę, sięganie, chwytanie, manipulowanie przedmiotami, współpracę obu rąk i samoobsługę.
Ograniczenie ruchomości i przykurcze
Fizjoterapeuta może monitorować zakres ruchu i dobierać aktywności wspierające komfort oraz funkcję. Terapia nie daje gwarancji zapobiegania wszystkim deformacjom.
Samodzielność w codziennych czynnościach
Cele mogą dotyczyć przesiadania, ubierania, korzystania z toalety, jedzenia, zabawy, przemieszczania się i uczestniczenia w życiu rodziny.
Jak możemy pomóc?
Usługi Akademii Ruchu, które mogą być częścią planu. O wyborze decyduje ocena fizjoterapeuty, a nie sam objaw.
Szczegółowa ocena funkcjonalna
Poznajemy możliwości dziecka w ruchu i podczas czynności ważnych dla niego oraz rodziny. Zakres oceny dobieramy indywidualnie.
- Sposób utrzymywania pozycji
- Zmiana pozycji
- Kontrola głowy i tułowia
- Zakres ruchu
- Napięcie mięśniowe w kontekście funkcji
- Równowaga
- Przemieszczanie
- Używanie rąk
- Czynności ważne dla dziecka i rodziny
Ustalenie indywidualnych celów
Cele są konkretne i funkcjonalne. Ustalamy je wspólnie z rodziną — poniższe przykłady nie są jednym zestawem dla wszystkich dzieci.
- Stabilniejsze siedzenie podczas zabawy
- Łatwiejsze przejście z podłogi do stania
- Samodzielne przesiadanie
- Używanie obu rąk
- Pokonanie krótkiego dystansu
- Udział w ubieraniu
- Wygodniejsza pozycja podczas nauki
NDT-Bobath
Jedna z metod stosowanych w rehabilitacji dzieci z trudnościami neuroruchowymi. Dobierana do funkcjonalnych potrzeb dziecka, nie jako uniwersalny program dla każdego pacjenta.
Więcej o metodziePNF w pediatrii
Podejście wykorzystywane do rozwijania funkcjonalnego ruchu, aktywności i kontroli ciała. Dobór zadań wynika z indywidualnej oceny i ustalonych celów.
Więcej o metodziePETÖ
Podejście ukierunkowane na rozwijanie aktywnego udziału dziecka, naukę czynności dnia codziennego i większą samodzielność. Zakres możliwych zmian zależy od sytuacji dziecka; nie zakładamy osiągnięcia pełnej niezależności.
Więcej o metodzieTerapia ręki
Może wspierać sięganie, chwytanie, manipulację, współpracę obu rąk oraz wybrane czynności samoobsługowe.
Więcej o metodzieIntegracja bilateralna
Może być wykorzystywana przy trudnościach z koordynacją obu stron ciała, jeżeli zostanie uznana za odpowiednią po ocenie.
Więcej o metodzieIntegracja sensoryczna
Może być częścią planu, gdy sposób reagowania na bodźce wpływa na funkcjonowanie i udział w codziennych aktywnościach. Nie jest podstawową terapią każdej choroby neurologicznej.
Więcej o metodzieTerapia manualna i praca z tkankami
Może być stosowana jako uzupełnienie aktywnej terapii w przypadku ograniczenia ruchomości, dyskomfortu lub napięcia tkanek.
Więcej o metodzieInstruktaż dla rodziny
Rodzice i opiekunowie mogą otrzymać wskazówki dopasowane do dziecka, jego reakcji oraz codziennych możliwości rodziny.
- Bezpieczna zmiana pozycji
- Transfery
- Organizowanie miejsca do zabawy
- Wspieranie samodzielności
- Aktywności możliwe do włączenia w codzienną rutynę
- Obserwowanie reakcji dziecka
Rehabilitacja jest częścią szerszego planu opieki
W zależności od potrzeb dziecka terapia może wymagać współpracy z neurologiem, pediatrą, ortopedą, lekarzem rehabilitacji, terapeutą zajęciowym, psychologiem, logopedą, szkołą lub przedszkolem. Może to być współpraca z zewnętrznymi specjalistami i placówkami prowadzącymi dziecko — nie oznacza to, że wszystkie wymienione zawody są reprezentowane w zespole Akademii Ruchu.
Jak wygląda pierwsza konsultacja?
Poznajemy historię rozwoju, sytuację dziecka i potrzeby rodziny. Ocena odbywa się z uwzględnieniem dokumentacji oraz zaleceń lekarza prowadzącego.
Rozmowa o historii rozwoju i rozpoznaniu.
Analiza dokumentacji medycznej.
Rozmowa o potrzebach dziecka i rodziny.
Obserwacja spontanicznego ruchu.
Ocena funkcjonalna.
Określenie krótkoterminowych i długoterminowych celów.
Dobór formy terapii i częstotliwości spotkań.
Instruktaż dla rodziców.
Ustalenie sposobu oceny postępów.
Pierwsza konsultacja nie zawsze oznacza konieczność rozpoczęcia regularnej terapii. Specjalista może również zalecić obserwację, zmianę planu albo konsultację z lekarzem.
Jak oceniamy postępy?
Postępów nie oceniamy wyłącznie na podstawie wyglądu ruchu. Wracamy do uzgodnionych celów i czynności ważnych dla dziecka oraz rodziny. Postęp może oznaczać także utrzymanie ważnej funkcji.
- Łatwiejsze wykonanie czynności
- Mniejsza potrzeba pomocy
- Większy komfort
- Dłuższe utrzymanie pozycji
- Bezpieczniejsze przemieszczanie
- Większy udział w zabawie
- Rozwój nowej strategii ruchowej
- Większa samodzielność
- Utrzymanie ważnej funkcji
Jak dobieramy terapię?
Ocena, nie etykieta
Punktem wyjścia jest ocena funkcjonalna, a nie pojedynczy objaw. Nie przypisujemy metody automatycznie do problemu.
Cele rodziny
Celem terapii może być np. większa samodzielność, wygodniejsza pielęgnacja lub swobodniejszy ruch — ustalamy je razem.
Dopasowanie metody
Terapia jest dobierana indywidualnie. Czasem łączymy kilka podejść, czasem wystarczą wskazówki i kontrola.
Regularna weryfikacja
Omawiamy postępy i modyfikujemy plan. W razie potrzeby specjalista zaleci konsultację lekarską.
Kto może Wam pomóc?
Specjaliści przyjmujący pacjentów z grupy: dzieci z problemami neurologicznymi. Recepcja pomoże potwierdzić, kto będzie najlepszym wyborem w Waszej sytuacji.
Znaleziono specjalistów: 2
Artur Twarowski
Fizjoterapeuta · założyciel Akademii Ruchu
- Zakres pracy:
- Neurologia, Skoliozy, MPD, Wady postawy
- Pacjenci:
- Dzieci i młodzież
- Metody:
- FITS, PNF, PETÖ, Integracja bilateralna, Terapia manualna
- Conrada · Gwiaździsta
Marcelina Rezler
Fizjoterapeutka · dzieci i dorośli
- Zakres pracy:
- MPD
- Pacjenci:
- Dzieci i dorośli
- Metody:
- Terapia manualna
- Conrada · Gwiaździsta
Kiedy potrzebny jest pilny kontakt z lekarzem?
Fizjoterapia nie zastępuje konsultacji lekarskiej. Poniższe objawy wymagają pilnego kontaktu z lekarzem. W sytuacji nagłego zagrożenia zdrowia lub życia zadzwoń pod 112:
- nagła utrata sprawności,
- nowe drgawki,
- nagłe osłabienie jednej strony,
- wyraźna zmiana świadomości,
- problemy z oddychaniem lub połykaniem,
- ostry ból,
- uraz,
- gwałtowne pogorszenie sposobu chodzenia,
- nagła utrata kontroli nad pęcherzem lub jelitami.
Najczęstsze pytania rodziców
Zobacz także:
Szukasz terapii dopasowanej do codziennych potrzeb dziecka?
Rozpoczynamy od poznania sytuacji dziecka i rodziny. Dopiero później dobieramy cele, specjalistę oraz metody terapii.